หน้าแรก     สารบัญ     พิมพ์     ออก กลับ  2/4 ต่อไป 
วิชาการจัดการขาย : รหัสวิชา 05-210-317
หน่วยที่ 16 จรรยาบรรณในการจัดการขาย - จรรยาบรรณที่พึงมีต่อลูกค้า

ภาพที่ 16.1 จรรยาบรรณที่พึงมีต่อลูกค้า

หน่วยที่ 16 จรรยาบรรณในการจัดการขาย

“ จรรยาบรรณ ” หมายถึง ประมวลความประพฤติที่ผู้ประกอบอาชีพการงานแต่ละอย่างกำหนดขึ้น เพื่อรักษาและส่งเสริมเกียรติคุณ ชื่อเสียงและฐานะของสมาชิกอาจเขียนเป็นลายลักษณ์อักษรหรือไม่ก็ได้ (พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตสภาน พ.ศ. 2525)

จรรยาบรรณในการจัดการขาย หมายถึง ประมวลความประพฤติ ที่ผู้ประกอบอาชีพการขายทั้งหมด ควรประพฤติปฏิบัติ เพื่อรักษาและส่งเสริมเกียรติคุณ ชื่อเสียงและฐานะของนักขาย

ผู้ประกอบอาชีพการขาย ทั้งหมดหมายความถึง ตั้งแต่พนักงานขายฝึกหัดขึ้นไปจนถึงผู้บริหารงานขายทุกระดับชั้น

บางสาขาอาชีพก็จะกำหนดจรรยาบรรณของกลุ่มวิชาชีพตนเองออกมาโดยเฉพาะ เช่น กลุ่มผู้ประกอบอาชีพตัวแทนประกันชีวิตก็จะมี “ จรรยาบรรณตัวแทน ” ที่ต้องยึดเป็นข้อปฏิบัติ


จรรยาบรรณที่พึงมีต่อลูกค้า

คือ สิ่งที่ลูกค้าต้องการจากพนักงานขายหรือสิ่งที่พนักงานขายควรปฏิบัติต่อลูกค้า เช่น

1. ซื่อสัตย์ต่อลูกค้า พูดความจริง ไม่โกหกหลอกลวง ไม่พูดในทางที่ชวนให้เข้าใจผิด ไม่โกงของแถมที่กิจการให้ลูกค้า
2. รักษาผลประโยชน์ของลูกค้า ชี้แจ้งสิทธิประโยชน์ของลูกค้าให้ลูกค้าเข้าใจ
3. รักษาความลับของลูกค้า ไม่เอาเรื่องของลูกค้า เช่น ยอดสั่งซื้อ เครดิตของลูกค้า ไปบอกลูกค้าอื่น ซึ่งอาจเป็นคู่แข่งขันกัน ทำให้เกิดการได้ประโยชน์ หรือเสียประโยชน์ กันก็ได้
4. ไม่ติดสินบน หรือให้ “ ของขวัญ ” หรือ ” สินน้ำใจ ” เพื่อให้ลูกค้า สั่งซื้อ สินค้า บริษัททำธุรกิจน้ำมันแห่งหนึ่งประกาศชัดเจนว่า “โปรดอย่าให้ของขวัญแก่เรา ก่อนที่เราจะทำธุรกิจกับท่าน ขอให้ใช้ความสามารถในการขายเท่านั้น”

คลิกเพื่อดูภาพขยาย ภาพที่ 16.1 จรรยาบรรณที่พึงมีต่อลูกค้า
บางกิจการถือว่าการให้ “ ของขวัญ ” แก่ลูกค้าขาประจำในโอกาสอันควรเป็นสิ่งจำเป็นที่ควรทำเพื่อรักษาสัมพันธภาพอันดีระหว่างกันไว้

บางกิจการก็มีค่าใช้จ่ายที่พนักงานขายเบิกได้ คือ “ ค่าเลี้ยงรับรอง ” ลูกค้า แสดงว่ากิจการถือว่าทำได้ ใครๆ ก็ทำกัน ไม่น่าผิดจรรยาบรรณใดๆ ไม่ใช่ “ สินบน ” หรือไม่เกี่ยวกับจรรยาบรรณ สิ่งที่กิจการคิดว่าน่าจะเป็นประสิทธิผลที่ได้รับจากการเลี้ยงรับรองนั้นคุ้มหรือไม่กับค่าใช้จ่ายที่จ่ายไปแล้ว